Yapay Zeka ve Beyin

Türk Tarihinin Pasifik Yolculuğu
12 Şubat 2022
Duygusal Esneklik
19 Şubat 2022

Yapay Zeka ve Beyin

Günümüzde bilim insanları, yapay zeka dil modelleri ile ilgili yaptıkları çalışmaların çoğunda büyük başarılar elde ediyorlar. Bu başarılardan en göze çarpanı ise yazılacak diğer kelimenin tahmin edilmesi üzerine yapılan araştırmaların teknolojik arama motorlarında ve yazı programlarında gelişimi sağlamak için kullanılmasındır.

Tahmine dayalı dil modellerinin en gelişmiş son teknolojisinde, dilin altında yatan anlam hakkında bilgiler öğrenildiği konusundaki araştırmalar devam ediyor. Bu modeller, yalnızca sonraki kelimeyi tahmin etmekle kalmıyor; soru yanıtlama, belge özetleme, hikaye tamamlama gibi gerçek bir anlayış gerektiren görevleri de gerçekleştirebiliyor.

Üretimi sağlanan bazı dil modellerinde, metni tahmin edebilmek amacıyla gereken performans optimize edilmeye çalışılıyor ve MIT nörobilimcilerinin araştırmaları doğrultusunda; bu yeni çalışmalarla birlikte dil modellerinin işlevlerinin, beyinde bulunan dil işleme merkezindeki işlevlere benzediği öne sürülüyor.

Diğer dil görevlerinde yüksek performansa sahip bilgisayarlar, insan beyniyle herhangi bir benzerlik göstermemesine rağmen beynin diğer kelimeyi tahmin etme uygulamasının yardımıyla işlemin gerçekleştiği görülüyor. MIT McRovern Beyin Araştırmaları Enstitüsü ve Beyin Akıllar Merkezi üyesi Walter A. Rosenblith, bilişsel sinirbilim profesörü Nancy Kanwisher’la yaptığı çalışmaların sonucunda ‘’Modelin bir sonraki kelimeyi tahmin etme konusundaki performansı ne kadar iyiyse insan beynine benzerliği o kadar yüksektir.’’ diyor.

Yapılan çalışmalarda, yüksek performanslı kelime tahmin uygulamasıyla bilim dünyasında önemli bir gelişmeye sebep olan dil modellerinin, derin sinir ağları adı verilen bir model sınıfına ait oldukları görülüyor. Bu ağlar, önceden belirlenmiş yollarla birbirleri arasında bilgi aktarımını sağlayan katmanlar içeriyor. Son on yılda bilim insanlarının, primat beynin yaptıkları gibi nesneleri de tanıyabilen görme modelleri kullanmalarıyla birlikte MIT’deki araştırmalar; görsel nesne tanıma modellerinin altında yatan işlevin, beyni taklit etmek için özel olarak tasarlanmamasına rağmen primat görsel korteksin organizasyonuyla eşleştiğini gösteriyor.

Sonuç olarak, gerçekleştirilen yeni araştırmalar ve elde edilen başarılar sayesinde insan beyninin gizemi çözülmeye başlıyor.

Hazırlayan: Brilyant Selimova

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.